Austin Ames's profile~~Austin__Ames~~PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
~~Austin__Ames~~ |
||||||||
|
April 18 "~Montgomery~"วันนี้อยู่บ้านทั้งวันเลยหละ....เป็นไปได้ด้วยเนอะ
ไม่รู้ว่าจะมีใครเป็นเหมือนเราบ้างรึป่าว
เวลาที่ต้องอยู่บ้านแล้วไม่ได้ออกไปไหนเนี่ย
บางทีก็ทำให้เครียดได้เหมือนกันนะ
แต่บางครั้งการอยู่บ้านก็มีความสุขได้เหมือนกัน
วันนี้เป็นวันที่อากาศไม่ดีสักเท่าไหร่เลยอ่ะ
กลางวันก็ร้อนมากๆ ร้อนจนไม่อยากจะทำอะไรเลย..ทั้งๆ ที่ก็เปิดแอร์นะเนี่ย
พอตอนบ่ายๆ เย็นๆ ก็ฝนตกอีก
อากาศมันเป็นอะไรของมันเนี่ย
เอาแน่เอานอนไม่ได้เลย
หรือว่า โลกของเราจะเป็นเหมือนในหนังที่เพิ่งไปดูมาเมื่อคืนนะเนี่ย
เมื่อคืนไปดูหนังมาหละ เรื่อง "Knowing"
จริงๆ เรื่องนี้มันก็เข้าฉายตั้งนานแล้วอ่ะนะ
แต่ด้วยความที่ยังไม่ได้ดูกันทั้งคู่...(Oops!..หลุดอะไรออกไปรึป่าว)
และเวลาก็อำนวย ไม่ต้องรอนานเกินไป (23:15)
ก็เลยตัดสินใจไปดูเรื่องนี้กัน
โอ้โห่.....ด้วยความที่หนังเข้าฉายมานานแล้ว และรอบที่ไปดูก็ดึกแล้ว
ทำให้ทั้งโรงหนังไม่มีใครเลยนอกจากเรา
...
เราเป็นเพียงแค่เพื่อนกันมาก็ค่อนข้างนานอยู่
เจอกันบ้าง..ไม่บ่อย คุยกันบ้าง...นานๆ ครั้ง
แต่หลังๆ มา เจอกันทีไร ก็เป็นเรื่องซะทุกที
อะไรกันเนี่ย!~!
ระหว่างเรามันคงเป็นได้แค่นี้และก็คิดว่าเค้าคงไม่ได้คิดอะไรไปมากกว่านั้น
ดังนั้นเราก็ควรจะดูแลความรู้สึกของเราให้ดีๆ
เพราะถ้าวันนึงที่มันมากไปและเมื่อมันไม่ตรงกัน
คำว่าเพื่อนมันก็อาจจะกลับมาทำร้ายตัวเราเอง!
มีคนบางคนบอกว่า เรื่องนี้มันจะเคลียร์ได้ก็ต่อเมื่อ
วันนึงที่เค้าคิดที่จะพูดความรู้สึกของเค้าจริงๆ ออกมา
วันที่เราสองคนออกมายอมรับความรู้สึกจริงๆของตัวเอง
แต่เรากลับคิดว่า
เค้าคงไม่ออกมาพูดความรู้สึกของตัวเค้าเอง
ตราบใดที่เค้ายังมีคนอีกคนหนึ่งอยู่
ต่างคนต่างก็ดำเนินชีวิตของตัวเองไป
เค้ามีความสุขกับคนของเค้า และเราก็มีความสุขบนความอิสระของเรา
..(ถึงแม้ว่าจะแอบเหงาๆ บ้าง)..
เราต่างก็ไม่มีใครออกมาพูดอะไร
ดังนั้นก็ยังไม่มีคำว่า Affair เกิดขึ้น
และก็ยังไม่มีใครที่ตกอยู่ในสถานะของ Lover
hahaha.....ฟุ้งซ่านกันไปใหญ่แล้ว
~^_^~ April 12 เรื่องที่ทำให้ดีใจโคตรๆ..My prince..วันนี้ตั้งใจมาเขียนบล็อกอย่างจริงๆ จังๆ
หลังจากที่คิดได้ว่าควรจะเขียนตั้งแต่เมื่อวาน
เพราะเรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อคืนก่อนนู้นๆ.......
เอางี้ดีกว่า
วันนี้เป็นวันอาทิตย์ที่แสนสบาย แต่ก็ต้องมาทำงานซะงั้นอ่ะ
และเรื่องราวที่มันเกิดขึ้นก็..เกิดขึ้นเมื่อคืนวันศุกร์
ที่เป็นวันศุกร์สุดแสนพิเศษ และเป็นวันศุกร์ที่สุขมากๆๆ
เรื่องราวมันมีอยู่ว่า
มีคนๆนึงโทรมาหาเราหละ
...
คนนั้นเราขอเรียกเค้าว่า "My Prince"
เพื่อนๆ บางคนก็คงจะรู้จักดีอยู่แล้วว่าหมายถึงใคร
คนๆ นี้เคยถูกพูดถึงอยู่หลายครั้งใน Space นี้
แต่ไม่เคยใช้ชื่อเรียกอย่างเป็นทางการ
ถึงวันนี้แล้ว เราก็ขอใช้ชื่อนี้แทนสำหรับตัวเค้าเลยละกัน
แล้ววันหลังจะอธิบายให้ละกันว่าทำไมถึงเรียกเค้าอย่างนั้น
ทุกอย่างมันมีที่มา....เสมอแหละ
ก็ในขณะที่กำลังกิน..ดื่ม..เมาท์..และเต้นอยู่อย่างสนุกสนาน
กะเพื่อนๆ ที่ Fallabella
เวลาประมาณ เที่ยงคืนกว่าๆ
มีโทรศัพท์สายหนึ่งเข้ามา
ทำให้โทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงมันสั่นขึ้น
ในใจก็คิดว่า
ใครโทรมาตอนนี้ว่ะเนี่ย...แต่ก็พยายามหยิบมันขึ้นมาดูว่าเป็นใคร
สิ่งแรกที่เห็นก็คือ
ชื่อมันยาวๆ แปลกๆ
(เรา Save ไว้ว่า My Prince)
มีรูปขึ้นด้วย
55+
เป็นรูปของการ์ดที่เราให้เค้าเมื่อวัน คริสมาสต์หรือปีใหม่ ปี2008 นู้น....
เมื่อมีสติและดูอีกที่
WoW!!!!!
My Prince! โทรมาหละ
เราก็รีบรับและบอกกะเค้าว่า รอแป๊บนึง
ทันใดนั้นเอง
เราก็รีบวิ่งออกไปหาที่สงบๆ คุยกะเค้า
เราก็คุยกันสักพัก
แต่แบบว่า ดีใจโคตรๆ เลยหละ
คือไม่คิดว่าเค้าจะโทรมาหาเรา
และไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรที่ทำให้เค้าโทรมาหาเรา
เราก็ดีใจทั้งนั้นหละ
แค่เพียงช่วงเวลาไม่นานที่ได้คุยกัน
ก็บอกได้เลยว่าดีใจมากๆ
พอคุยเสดก็รีบกลับมากระโดดกอดวรนันท์
แล้วก็นั่งยิ้มอย่างมีความสุข
(เหมือนคนบ้าเลยแหะ)
จนทำให้บางคนสงสัย....
โอ้ยก็คนมันมีความสุขจริงๆ อ่ะ
ถึงแม้มันจะเป็นความสุขในช่วงเวลาไม่นาน
แต่ ณ ตอนนี้ความสุขนั้นมันก็ยังคงอยู่
มีความสุขทุกครั้งที่เราได้คุยกัน
แม้กระทั่งมีความสุขทุกครั้งที่แค่ได้นึกถึง
ถ้าเค้าได้มาอ่านเค้าก็จะรู้ความรู้สึกเราหมดเลยหละซิ
ไม่นะ!!
เราว่าเค้าไม่อ่านหรอก
Anyway.. ก็ขอบคุณที่คุณโทรมา
ดีใจมากๆ จริงๆ
ทำให้เกิดความรู้สึกเหมือนที่เราได้เคยคุยกันเมื่อก่อน
และก็ทำให้มีความสุขได้มากๆ แม้ในขณะนี้จะมีปัญหาค่อนข้างเยอะ
เอาเป็นว่าทำให้ดีขึ้นมากหละ
(แม้เรื่องที่คุยมันจะไม่เกี่ยวกับปัญหาที่มีสักเท่าไหร่ ประมาณว่ามาเติมใจให้กัน..ก็ละกัน)
มีเพลงๆ นึงอย่ากจะให้
คิดว่าความหมายมันก็คล้ายๆนะ
แต่เพลงมันอาจจะดูเศร้าๆ ไปสักหน่อย
แต่สำหรับเรา มันเป็นความรู้สึกของการรอคอยอย่างมีความหวังว่า
....
วันนึงเราจะได้กลับมาเจอกัน..ไม่ว่าจะในสถานะใดก็ตาม
~..~
ตั้งแต่ครั้งที่เราจากกันแสนไกล
เหตุและผลมากมายไม่เคยสำคัญ เท่ากับความรู้สึกที่ใจของฉันนั้นเก็บให้เธอ แต่ละครั้งที่เราผ่านมาพบกัน อาจบังเอิญได้ยินข่าวคราวของเธอ นั่นคือความรู้สึกที่ใจของฉันคอยอยู่เสมอ ขอบฟ้าที่เรานั่งบอกคราวนั้นยังมีความหมาย ต้นไม้ลำธารยิ่งมองยิ่งคิดถึงเธอมากมาย ชีวิตที่มันขาดเธอวันนี้ยังเดินต่อไป แค่ได้คิดถึงก็เป็นสุขใจ หยิบเอาภาพที่เรากอดคอด้วยกัน ได้แต่ยิ้มกับมันด้วยความชื่นใจ และก็ยังเสียดายกับการสูญเสียเธออยู่เรื่อยมา ได้ยินเสียงบทเพลงที่เธอชอบฟัง และทุกครั้งยังแอบมีน้ำตา ยิ่งเวลารู้สึกไม่มีไม่เหลือใครอยู่ตรงนี้ ขอบฟ้าที่เรานั่งบอกคราวนั้นยังมีความหมาย ต้นไม้ลำธารยิ่งมองยิ่งคิดถึงเธอมากมาย ชีวิตที่มันขาดเธอวันนี้ยังเดินต่อไป แค่ได้คิดถึงก็เป็นสุขใจ ขอบฟ้าที่เรานั่งบอกคราวนั้นยังมีความหมาย ต้นไม้ลำธารยิ่งมองยิ่งคิดถึงเธอมากมาย ชีวิตที่มันขาดเธอวันนี้ยังเดินต่อไป แค่ได้คิดถึงก็เป็นสุขใจ และจะคิดถึงเธอตลอดไป หวังว่า..สิ้นปีนี้เราคงจะได้เจอกัน..ใช่มั๊ยค่ะ
April 04 มันมีอะไรมากมาย..จนทำให้รู้สึกว่ามันว่างเปล่าทำไมต้องใช้ชื่อนี้นะ "มันมีอะไรมากมาย..จนทำให้รู้สึกว่ามันว่างเปล่า" มันรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ นะ
คุณเคยบ้างรึป่าวที่รู้สึกว่าชีวิตมันมีอะไรมากมาย มีปัญหาให้ต้องคิดแก้ไข มีอะไรหลายๆ อย่างให้ต้องทำ ดูเหมือนชีวิตมันจะสับสนวุ่นวายไปหมดซะทุกอย่าง...จนทำให้ ไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหนดี กระทั้ง..อ่านความรู้สึกของตัวเองยังไม่ได้เลย ว่าเราคิดยังไง รู้สึกยังไง ก็ได้แต่ปล่อยให้เวลาผ่านไปแล้วก็เฝ้าหวังว่าพรุ่งนี้มันจะดีขึ้น จนทำให้ตัวเรานิ่งได้ระดับหนึ่ง
แต่ความนิ่งที่เกิดขึ้นนี้ไม่ใช่ว่ามันจะดีสักเท่าไหร่นะ เพราะว่าปัญหามันก็ยังคงมีอยู่ มันยังไม่ได้รับการแก้ไข แต่มันเป็นคำว่า
"กูไม่สนแระ, ชั่งแม่งเหอะ, ปล่อยไป"
ฟังดูอาจจะรุนแรงนะ แต่มันใช่ได้ดีสำหรับคนบางคนที่เราไม่ควรจะไปใส่ใจอะไรมากมาย
...มันมีอะไรมากมาย...
บางครั้งความรู้สึกของคนเราก็ยากที่จะควบคุม ควบคุมให้มันเป็นไปอย่างที่ใจเราต้องการ โดยเฉพาะอย่างยิ่งความรู้สึกของคนอื่น...ยิ่งไม่ได้ใหญ่เลย ไม่มีทาง...หยุดคิดซะเถอะ
การที่เรารู้สึกดีกับใครสักคน นั่นไม่ได้หมายความว่าเราคิดกับเค้ามากเกินกว่าคำว่าเพื่อน....ใช่รึป่าว (คำว่าเพื่อนมันมีหลายระดับนะ...555+)
และในความมายเดียวกัน การที่ผู้หญิงกะผู้ชายจับมือกัน นั่นไม่ได้แปลว่าสองคนนั้นเป็นแฟนกัน....ใช่มั๊ย (แต่รู้สึกดีโคตรๆ เลยหว่ะ กลับมาเป็นอย่างนี้ไปนานๆ จะได้มั๊ย อยู่เมืองนอกแต่ไม่มีแฟนหนะ มันเหงามากนะ)
ทำไมคนเรามักจะมาเจอกันในช่วงจังหวะที่ไม่ตรงกันนะ มันเป็นเพียงแค่ช่วงเวลาที่ตรงกันที่ทำให้เราได้มาเจอกัน แต่ในส่วนอื่นๆ ไม่มีอะไรที่จะตรงกันได้เลย ไม่อย่างนั้นคงไม่มีคำว่า "มือที่ 3" และคำอื่นๆ เกิดขึ้นหรอกนะ...จริงมั๊ย
มันเหมือนเป็นแค่มีอะไรบางอย่างที่ทำให้เราแว๊บมาเจอกัน แว๊บมารู้สึกดีๆ ต่อกัน แล้วก็ดำเนินชีวิตของตัวเองต่อไป
ในบางครั้งก็อาจจะแว๊บเข้ามาหลายรอบ แต่มันก็ยังคงไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น หรือว่ามันยังไม่ถึงรอบที่จะทำให้เราได้แชร์ ได้ใช้เวลาด้วยกันมากกว่านั้นก็ได้มั้ง รอไปสักพัก..มันก็อาจจะเกิดขึ้นก็ได้จริงมั๊ยหละ
ความสับสนวุ่นวายทั้งหมดที่เกิดขึ้น ใจเย็นๆ ค่อยๆ คิดไปที่ละเรื่อง (คิดแก้เรื่องจิตใจก่อนดีกว่า เรื่องอื่นค่อยว่ากัน...แต่ดูเหมือนเรื่องนี้จะเป็นเรื่องที่ยากที่สุดนะ)
**เราคงจะไม่ได้เจอกันอีกนานเลยนะ ดีใจและขอบคุณมากสำหรับ message มันอาจจะสั้นๆ และดูเหมือนไม่มีอะไร แต่ขอบอกว่าอ่านแล้วอ่านอีก..หลายรอบเลยหละ มันก็คงจะใช้ได้ว่ามันคือความว่างเปล่าระหว่างเรา แต่ในความว่างเปล่าที่เกิดขึ้นนั้น มันก็มีความรู้สึกดีๆ เล็กๆ กระจายอยู่เต็มไปหมดเลยหละ ขอบคุณที่มาเติมสิ่งเล็กๆ เหล่านี้ให้มันเพิ่มขึ้น..อีกครั้ง เราคงจะได้กลับมาเจอกันอีกในไม่ช้า..จะรอวันนั้น** (แล้วเค้าจะอ่านออกมั๊ยเนี่ย)
ยาวเหมือนกันนะเนี่ย..เขียนไปได้ไงกัน ยังไม่จบเลยหละ ไว้ต่อคราวหน้าละกัน โปรดติดตามตอนต่อไป...เร็วๆ นี้ January 04 รู้สึกแปลก..แปลกช่วงนี้รู้สึกแปลก..แปลก เป็นแบบนี้มาหลายวันแล้วหละ
เป็นเพราะอะไรก็ไม่รู้เหมือนกัน
แปลกที่ว่าก็คือ...นึกถึงใครบางคนอยู่ตลอดเวลา
ใครบางคนที่ว่านี้ เป็นคนที่ไม่ได้เจอกันมานานแล้ว
ทั้งๆ ที่เราก็ไม่ได้เจอกันเลย แต่ทำไมยังต้องนึกถึงเค้าอยู่อีกนะ
....
แต่ทำไมๆ ต้องจำ เมื่อเธอไม่คิดจริงใจ
ทำไมๆ ความรักที่เธอนั้นลืมต้องเก็บมาคิดฟูมฟาย อะไรๆ ยังย้อนเข้ามา ทุกช่วงเวลา นั้นยังไม่เคยจางหาย วันที่ฉันมีเธอ ไม่ว่าเวลาจะนานเท่าไร ฉันลืมไม่ได้จริงๆ อยู่ตรงนี้ ทุกครั้งที่นอนเดียวดาย แค่หลับตาก่อนนอนครั้งใด ยังเห็นเธออยู่ เธอยังไม่ลบเลือนไป จากวันนั้น วันนี้ฉันไม่มีใคร เก็บอาการซ่อนความเสียใจ ยังรักเธออยู่อีกนานไหม รู้ทั้งรู้ว่ารักเธอคงไม่ย้อนมา รู้ทั้งรู้ต้องใช้เวลาเพื่อลืมเธอ เข้าใจ แต่ทำไมๆ ต้องจำ เมื่อเธอไม่คิดจริงใจ ทำไมๆ ความรักที่เธอนั้นลืมต้องเก็บมาคิดฟูมฟาย อะไรๆ ยังย้อนเข้ามา ทุกช่วงเวลา นั้นยังไม่เคยจางหาย วันที่ฉันมีเธอ ไม่ว่าเวลาจะนานเท่าไร ฉันลืมไม่ได้จริงๆ รู้ทั้งรู้ว่ารักเธอคงไม่ย้อนมา รู้ทั้งรู้ต้องใช้เวลาเพื่อลืมเธอ เข้าใจ แต่ทำไมๆ ต้องจำ เมื่อเธอไม่คิดจริงใจ ทำไมๆ ความรักที่เธอนั้นลืมต้องเก็บมาคิดฟูมฟาย อะไรๆ ยังย้อนเข้ามา ทุกช่วงเวลา นั้นยังไม่เคยจางหาย วันที่ฉันมีเธอ ไม่ว่าเวลาจะนานเท่าไร ฉันลืมไม่ได้จริงๆ คนที่รักจริงจัง จะรักเพียงเธอทั้งหมดใจ ฉันลืมไม่ได้จริงๆ ....
December 11 ห่างหายไปนานห่างหายไปนานเลยกับการเขียนบล็อก
วันนี้ไม่รู้นึกยังไง..พักเที่ยงอยู่ก็เลยมานั่งดู Space ของตัวเอง
ปรากฎว่าไม่ได้ Update มานาน หลังจากนี้จะมาอัพเรื่อยๆ ละกัน
....
1 ปีเต็มๆ กับการหายไป
ทุกๆ อย่างในชีวิตเปลี่ยนไปค่อนข้างมากนะ
มีคนบางคนในชีวิตหายไป..
(ทั้งๆ ที่ไม่อยากให้หายไปเลย..จริงๆ กลับมาได้รึป่าวอ่ะ)
มีคนหลายๆ คนเข้ามา
(ก็ทำให้ชีวิตมีอะไรดีๆ เพิ่มขึ้น 55+)
และก็มีคนบางคนๆ ไปๆ มาๆ
(555+ ก็ดีนะ)
.....
กลับไปดูรูปเมื่อปีที่แล้ว
รู้สึกแตกต่างจากตัวเองตอนนี้มากๆ
ตอนนี้เหมือนมีอะไรอยู่ในหัวให้ต้องคิดเยอะแยะมากมาย
แต่ดูแล้วก็ทำให้ยิ้มได้นะ
ยิ้มในช่วงเวลาของความสุขที่มี
ถึงแม้ว่าจะมีความทุกข์แบบสุดๆ เข้ามาแซมบ้างก็ตาม
แต่โดยรวมก็ถึอว่าสุขละกันจะได้รู้สึกดี
.....
คิดถึงทุกๆ คน
ที่ได้เข้ามาทำให้ช่วงหนึ่งของชีวิตเรามีความสุขและยิ้มได้ในทุกครั้งที่นึกถึง
^;^
November 16 ???แบบว่ามีเรื่องอยากจะถาม
(ถามอีกแระ)
....
แต่ไม่เคยตอบเราสักที
มีแต่เราละมั้งที่บ้าบอไปเอง
รอคำตอบอยู่นะค่ะ November 01 ประกาศหาคู่จ้า.......วันนี้ตื่นแต่เช้าเลย...จิงๆ ก็ไม่เช้าสักเท่าไหร่หรอก
ก็แค่ว่าทำอะไรหลายๆ อย่างเร็วกว่าปกติก็แค่นั้น
แอบมาเล่นเน็ทดีกว่า
อีกไม่กี่วันก็จะได้ไปเมาแล้ว(จะได้เมารึป่าวก็ไม่รู้)
มี 2-3 งานเร็วๆ นี้
งานแรกคืนวันอาทิตย์ (อันนี้มีทุกอาทิตย์อยู่แล้ว)
แต่ก็ยังไม่ชัวร์อีกนั่นแหละว่าจะได้ไปรึป่าว
ขอให้ได้ไปนะ
งานที่2 วันอังคาร มันเป็นงาน Melbourne Cup
มันคืองานแข่งม้า ที่ทุกคนจะต้องแต่งตัวสวยๆไปงาน
ผู้หญิงใส่ชุดอารมณ์ประมาณราตรี ผู้ชายใส่สูท(ผู้ชายง่ายเกิน)
เรายังหาชุดที่เข้ากะเราไม่ได้เลยหว่ะ
มีพี่เค้าให้ยืมมา1ชุด สวยดี แต่เราว่ามันไม่ใช่เราหว่ะ
ก็เลยกะว่าไปหาชุดใหม่
พวกเรื่องเสื้อผ้า รองเท้า หน้า และผม เราว่ามันไม่ยากหรอก
แต่ที่ยากเนี่ยดิ
มันคือ ยังไม่มีคู่ไปเลย เก้อๆ กังๆ แน่ๆ เลย
(คู่ในที่นี้ไม่จำเป็นต้องเป็นผู้ชายนะ หมายถึงเดินไปด้วยกันเป็นคู่)
งั้นเราขอประกาศรับสมัครหาคู่ไปงานเลยละกันนะ
ใครสนใจโทรติดต่อมาได้ตลอดเวลา
ได้ทุกเพศ ชาย หญิง และ ...
........
เรื่องอื่นๆ ทุกอย่างก็ยังเหมือนเดิมหว่ะ
ยังแย่เหมือนเดิม
บอกตรงๆ ว่าตอนนี้เครียดมากๆ
ปวดหัวทุกๆ วัน
มากๆ ด้วย
สู้สู้เนอะ October 26 ไม่มีวันไม่รักเธออออ......เห้อ....เหนื่อยหว่ะ
วันนี้เป็นวันที่เหนื่อยมาก ยอมรับเลยจิงๆ
เหนื่อยทั้งกาย และเหนื่อยทั้งใจ
จะทำอะไรให้หายก็ทำไม่ได้
ไม่รู้จะทำยังไง
เป็นคนสร้างปัญหาแต่หาทางแก้ไม่ได้หว่ะ
ใครรู้วิธีแก้ช่วยบอกเราหน่อย
เรื่องของเรื่องอยู่ที่ว่า ตอนนี้คิดถึงเพื่อนๆ ทุกคนมากๆ
จิงๆ ทั้งพัชและก็เพื่อนธิดา(เปิ้ล จิ้ม กิ่ง และก็จ๋า)และอื่นๆ
พวกแกเราสับสนหว่ะ
เราอยากจะเล่าให้พวกแกฟังตอนนี้เลยนะเนี่ย
แต่ทำไงได้ว่ะ เดี๋ยวเจ้าตัวรู้หมดพอดี
ไม่ดีมั้ง
เอาง่ายๆ คือว่า นิสัยเดิมหว่ะ แต่จิงจังนะ
อิอิ
นิสัยนี้พวกแกก็คงชินกันดีอยู่แล้ว
แต่เราก็ยังหาวิธีแก้ไม่ได้ แล้วตอนนี้มันกำลังเริ่มสร้างปัญหาให้เราเข้าแล้วหละ
(จากสายตาคนอื่น)
ไม่รู้หว่ะ เราก็ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน
ชีวิตก็ชีวิตเรา จะสนใจอะไรกะคนอื่นให้มันมากจิงมมั้ย
แข็งใจไว้เว้ย....สโนไวท์..น้อย
สู้ๆ จิงป่ะ แล้วปัญหามันก็จะแก้เองได้
....
วันนี้ทำงานแต่เช้าเลย เลิกงานก็ 3:30
ไปกินข้าว(อาหารญี่ปุ่น)เสร็จก็กลับบ้าน
ในใจก็ไม่อยากทำอะไรเลยสักอย่าง
ตอนแรกกะว่ากลับมาจะนอนให้สบายพักผ่อนซ่ะบ้าง
แต่สุดท้ายกลับมาก็เปิด YELLOWGLEN กินซะงั้น
หมดขวดนะขอบอก คนเดียวด้วย
บางคนอาจจะบอกว่าเด็กๆ แต่สำหรับเราแล้วเยอะนะขอบอก
หลังจากนั้นก็เมาท์กะพี่อัย จนเพลิน (ส่างเมาจนได้)
เห้อ...ให้คิดก็คิดไม่ออกหว่ะ
ปัญหานี้ไม่มีทางแก้หว่ะบางที
กลับไทยไปก็อาจจะช่วยแก้ไขอะไรได้บ้าง
ไม่รู้นะเชื่อว่าอย่างนั้นและก็ขอให้เป็นอย่างนั้น
หวังว่า........ October 14 วันหยุดเห้อ...
วันนี้เป็นวันหยุดวันเดียวในรอบ 1 สัปดาห์ของความเหนื่อย
อยากไปเที่ยวมากๆ พักผ่อนให้เต็มที่
ไม่ว่าจะเป็นทั้งเที่ยวกลางวันหรือกลางคืน
แต่ก็ไม่รู้ว่ามันจะเพิ่มความเหนื่อยให้ตัวเองรึป่าวเนี่ย
มีหลายเหตุผลที่ทำให้อยากไป
จิงๆ วันนี้เป็นวันที่อากาศดีมากๆ วันนึง
หลังจากที่ไม่แน่ไม่นอนมาหลายวัน
ฝนตกบ้าง แดดออกบ้าง เช้าอากาศดี บ่ายฝนตก
แต่ผลสุดท้ายของวันนี้คือ
ออกไปกินข้าวและเดินเล่นอีกแป๊บ แล้วก็กลับมาอยู่บ้าน
นี้นะหรอคือวันหยุดของเรา??
ใครก็ได้ชวนเราออกไปเที่ยวที
อยากไปจิงๆ นะ ไม่ว่าจะเป็นเที่ยวแบบไหน
พร้อมเสมอเลย...
แต่ก็นะ
พัช...เธอสัญญากะเราแล้วนะ
อย่าลืมหละ
เรากลับไปเมื่อไหร่แล้วเราจะไปทวงสัญญาของเรา
ไม่มีข้ออ้างนะ October 02 เผลอตอนนี้เราชอบเพลงนี้อ่ะ
มีบางอย่าง ทำให้เรากลับมาชอบเพลงนี้อีกครั้ง
ใครที่รู้เหตุผลว่าทำไมก็จุ๊..จุ๊ ไว้นะ
ก่อนหน้านี้เพลงนี้เคยเป็นเพลงที่โดน..เพลงนึง
แล้วเพลงนี้มันก็กลับมาอีกแล้ว
เห้อ..ทำไมหนอ
เปิ้ล จิ้ม กิ่ง และจ๋า
SNOWWHITE RETURN
ช่วยด้วย!!!
เอ๊ะๆ ใครกันที่พึ่งเดินผ่าน แต่มองทางนั้น เอ๊ะคนนี้ก็ดูดี ดูน่ารัก
เอ๊ะๆ เธอมองฉันเหมือนเธอหวั่นๆ เธอบอกว่าฉันนั้นไม่ดีไม่ควรทำ ทำไมทำอย่างนั้น
โลกนี้ช่างสวยงาม ไม่อยากจะพลาดความงดงามนั้น
ฉันหาทุกคำมาอธิบายเท่าไหร่ แค่อยากให้เธอเข้าใจ ว่าจิงๆ แล้ว
ฉันรักเธอ แม้ว่าอาจจะเผลอมองใคร
แต่ว่าไม่ได้คิด เธอนั่นแหละที่คิดมากไปรู้ไหม
ยังไงฉันก็ รักเธอ
....
เห็นฉันมองคนนี้คนนั้นบ่อยๆ เป็นสิบเป็นร้อย ฉันก็มองได้ทุกคนไม่มีปัญหา
ฉันเผลอไม่ได้แปลว่ารักสักหน่อย อย่าพึ่งใจน้อยนะคนดี ขอให้เธออย่าไปถือสา
โลกนี้ช่างสวยงาม ไม่อยากจะพลาดความงดงามนั้น
ฉันหาทุกคำมาอธิบายเท่าไหร่ แค่อยากให้เธอเข้าใจ ว่าจิงๆ แล้ว
ฉันรักเธอ แม้ว่าอาจจะเผลอมองใคร
แต่ว่าไม่ได้คิด เธอนั่นแหละที่คิดมากไปรู้ไหม
ยังไงฉันก็ รักเธอ
โลกนี้ช่างสวยงาม ไม่อยากจะพลาดความงดงามนั้น
ฉันหาทุกคำมาอธิบายเท่าไหร่ แค่อยากให้เธอเข้าใจ ว่าจิงๆ แล้ว
ฉันรักเธอ แม้ว่าอาจจะเผลอมองใคร
แต่ว่าไม่ได้คิด เธอนั่นแหละที่คิดมากไปรู้ไหม
ยังไงๆ ก็
ฉันรักเธอ แม้ว่าอาจจะเผลอมองใคร
แต่ว่าไม่ได้คิด เธอนั่นแหละที่คิดมากไปรู้ไหม
ยังไงๆ ก็
ฉันรักเธอ แม้ว่าอาจจะเผลอมองใคร
แต่ว่าไม่ได้คิด เธอนั่นแหละที่คิดมากไปรู้ไหม
ยังไงๆ ก็
ฉันรักเธอ แม้ว่าอาจจะเผลอมองใคร
แต่ว่าไม่ได้คิด เธอนั่นแหละที่คิดมากไปรู้ไหม
ยังไงฉันก็รักเธอ September 25 Sillyเฮ้อ...
ขอถอนหายใจ 1 เฮือก ยาวๆ หน่อยนะ
ไม่รู้ดิ ช่วงนี้เป็นอะไรก็ไม่รู้
จิตตก วุ้นวาย ฟุ้งซ่าน เบื่อ บ้าบอ งี้เง่า ฯลฯ
หลายๆ อย่างรวมกัน จนตอบไม่ได้ว่าเป็นอะไร
"เรามาทำบ้าอะไรที่นี้ว่ะเนี่ย"
หาความสุขใส่ตัวหน่อย
เหมือนกลายเป็นคนหมดหวัง ขาดกำลังใจอย่างแรง
เหงาโว้ยยยยยย!!!!
คิดถึงเพื่อนหว่ะอยากกลับไปเที่ยวด้วยกันเหมือนเดิม
อยากกินช๊อคโกแลตฟองดู อยากกินBBQ Plaza
สรุปแล้วคือ
อยากกลับบ้าน
คิดถึงแม่จังเลย September 18 เหงาอีกแล้ว ดี..ดี..ดี
วันนี้เหงาๆ อ่ะ
ก็เลยมานั่งดูรูปถ่ายในสเปซตัวเอง
ดูวิวัฒนาการหน้าตัวเองตั้งแต่แรกๆ
รู้ได้เลยนะเนี่ยว่าตอนนี้อ้วนขึ้นแค่ไหนแล้ว
ตอนยังเรียนอยู่นี้ก็ดีนะ
ไม่เหนื่อยเท่าตอนนี้เลย
ภาระความรับผิดชอบก็ไม่เยอะเท่านี้
ที่ว่าเหนื่อยในตอนนั้น..ยังไม่ครึ่งนึงตอนนี้เลย
จะเอายังไงต่อไปดีนะ
มีหลายๆ เรื่องให้ต้องคิด
แต่บอกได้ตรงๆ ว่ายังคิดไม่ออกเลยสักเรื่อง
มีบางเรื่องที่ปรึกษาเพื่อน(พัช)แล้ว
แล้วก็มีคำตอบที่ดี ที่ควรจะทำ
...แต่....
มันทำไม่ได้หว่ะแก
เราก็พยายามอยู่นะ
เอาว่ะ..ชีวิตยังต้องเดินต่อไป
เวลายังคงหมุนไป
สักวันมันคงจะพาเราไปเจอคำตอบที่ดีเองแหละ..เนอะ
ไม่ต้องรีบคิดตอนนี้หรอก
จิงป่ะ
เห้อ..คิดถึงเพื่อนๆ ทุกๆ คนนะ
เพื่อนธิดา เพื่อนเกษตรฯ แล้วก็อื่นๆ
และ
someone
...
ป่าวหรอก September 02 ป่วยยยยยคิดถึงทุกๆ คนจังเลย
ตอนนี้เรารู้สึกแย่มากๆ
แย่ทั้งกาย..แย่ทั้งใจ
กายคือ
นอนป่วยอยู่เนี่ย
ส่วนใจ...ค่อยว่ากันดีกว่า
ตอนนี้จะออกไปเที่ยวไหนก็ไม่ได้เลย
ต้องพักผ่อนให้เต็มที่
จะได้กลับไปต่อสู้กับการทำงานในอาทิตย์หน้าได้ไง
ตอนนี้ต้องท่องไว้ว่า
"เก็บตังค์ เก็บตังค์ แล้วก็เก็บตังค์"
ก็อยากเรียนต่ออะนะ ให้ทำไงได้
นอกจากเก็บตังค์เอง
เห้อ..สู้ๆ ว่ะ
ชีวิตนี้ต้องสู้อยู่แล้ว
สู้..สู้ August 23 miss u so muchรักนิรันดร์
ใจส่งถึงใจเธอ มือจับกันไว้
มองตาแล้วเข้าใจ ไม่ต้องเอ่ยคำ
เดินเกี่ยวแขนกันไป ถ่ายทอดความรัก
จงอย่าสนใจใคร ฉันอยู่ใกล้เธอ
~เปี่ยมด้วยความรักต่อเธอ~
ขอให้ความรักที่เกิดขึ้นมานั้นอยู่ตลอดกาล
ขอให้ความรักที่เกิดขึ้นมานั้นเป็นรักนิรันดร์
คืนเปลี่ยนแม้วันผ่าน กาลเปลี่ยนปรวนแปร
รักเรามั่นคงแน่ ไม่เปลี่ยนแปรไป
เราหล่อหลอมดวงใจเป็นหนึ่งเดียวกัน
คงจะไม่มีวันเหินห่างกันไป
~เปี่ยมด้วยความรักต่อเธอ~
ขอให้ความรักที่เกิดขึ้นมานั้น อยู่ตลอดกาล
ขอให้ความรักที่เกิดขึ้นมานั้นเป็นรักนิรันดร
ขอให้ความรักที่เกิดขึ้นมานั้น อยู่ตลอดกาล
ขอให้ความรักที่เกิดขึ้นมานั้นเป็นรักนิรันดร August 11 ::_::LEaVING::_::::Leaving On A Jet Plane::
~^;^~
All my bags are packed, I'm ready to go,
I'm standing here outside the door
I hate to wake you up to say goodbye.
But the dawn is breakin' , it's early morn',
The Taxi's waitin', he's blown his horn.'
Already I'm so lonesome I could die.
So kiss me and smile for me,
Tell me that you'll wait for me,
Hold me like you never let me go.
'Cause I'm leaving on a jet plane,
I don't know when I'll be back again.
Oh babe, I hate to go.
There's so many times I've let you down,
So many times I've played around,
I tell you now they don't mean a thing.
Ev'ry place I go I'll think of you
Ev'ry song I sing I sing for you.
When I come back I'll bring your wedding ring.
( When we come back u'll bring me wedding ring.)
So kiss me ...
Now the time has come to leave you,
One more time let me KISS you,
Then close your eyes, I'll be on my way.
Dream about the days to come,
When I won't have to leave alone,
About the times I won't have to say
So kiss me ...
August 07 alone againI miss u so much "Aoh"
I miss u mark mark
I hope to go back soon
Then I want to go to the beach
with someone who
. . .
I feel alone
""ALONE AGAIN""
August 01 M..i..Ra~C^L^Eหากเป็นจิงสักครั้ง
ที่เธอนั้นยังไม่มีใคร
และฉันก็ยังไม่มีคนข้างกาย
ก็คงจะไม่มีคำว่าลาก่อน
แต่ในวันนี้ ทั้งสองเรามีคนชิดใกล้
และเค้านั้นก็รักเรามากมาย
และเธอคงไม่อยากให้มีคนต้องเสียใจ
แต่หากเป็นจิงสักครั้ง
ที่ฉันและเธอได้อยู่เคียงข้างกาย
และวันนั้นสองเราไม่มีใคร
แอบอิงชิดแนบกายใต้แสงจันทร์
คืนหนึ่งเท่านั้น ให้มันเป็นคืนสุดท้าย
เอ่ยคำลาว่าคงไม่มี ไม่มีอีกต่อไป และก็คงไม่มีอีกแล้ว
เราคงไม่พบกัน
เธอเข้ามาช้าไปก้าวเดียวเท่านั้น
ก็ใจฉันไม่เหลือเผื่อให้ใคร
เพราะเค้านั้นก็รักฉันมากมาย
และเธอก็มีคนที่เธอรักหมดทั้งหัวใจ
แต่หากเป็นจิงสักครั้ง
ที่ฉันและเธอได้อยู่เคียงข้างกาย
และวันนั้นสองเราไม่มีใคร
แอบอิงชิดแนบกายใต้แสงจันทร์
คืนหนึ่งเท่านั้น ให้มันเป็นคืนสุดท้าย
เอ่ยคำลาว่าคงไม่มี ไม่มีอีกต่อไป และก็คงไม่มีอีกแล้ว
คืนหนึ่งเท่านั้น ให้มันเป็นคืนสุดท้าย
เอ่ยคำลาว่าคงไม่มี ไม่มีอีกต่อไป และก็คงไม่มีอีกแล้ว
เราคงไม่พบกัน July 31 Way back into love.."I love it"I've been living with a shadow overhead I've been sleeping with a cloud above my bed I've been lonely for so long Trapped in the past, I just can't seem to move on I've been hiding all my hopes and dreams away Just in case I ever need em again someday I've been setting aside time To clear a little space in the corners of my mind All I want to do is find a way back into love I can't make it through without a way back into love Oh oh oh I've been watching but the stars refuse to shine I've been searching but I just don't see the signs I know that it's out there There's got to be something for my soul somewhere I've been looking for someone to shed some light Not somebody just to get me through the night I could use some direction And I'm open to your suggestions All I want to do is find a way back into love I can't make it through without a way back into love And if I open my heart again I guess I'm hoping you'll be there for me in the end oh, oh, oh, oh, oh There are moments when I don't know if it's real Or if anybody feels the way I feel I need inspiration Not just another negotiation All I want to do is find a way back into love I can't make it through without a way back into love And if I open my heart to you I'm hoping you'll show me what to do And if you help me to start again You know that I'll be there for you in the end oh, oh, oh, oh, oh July 25 สับสนทำไมชีวิตคนเรา ยิ่งโตขึ้น
ยิ่งต้องมีปัญหาอุปสรรคต่างๆ มากมายได้ขนาดนี้
มีปัญหาให้ต้องคิด ต้องแก้ไขอยู่ตลอดเลย
เมื่อไหร่ปัญหาต่างๆ มันถึงจะจบไปสักที
ขอใครสักคนช่วยแก้ปัญหาต่างๆ ให้มันจบไปจะได้มั๊ยค่ะ
ใครสักคนที่จะคอยเป็นกำลังใจให้ตลอดเวลา
จะมีมั๊ยเนี่ย
ไปหละ
คิดถึงเพื่อนๆ ทุกคนที่สุดเลยนะ
อ๋อม
8425 July 16 Dream...Someone...Me!!!!ทำไมคนเรามักจะไม่รู้จักพอนะ
เราก็เป็นคนหนึ่งที่เป็นอย่างนั้น
ทำยังไงนิสัยแบบนี้ถึงจะได้หมดไปสักที
หนึ่งแล้วก็สอง...สาม...สี่........แล้วเมื่อไหร่จะถึงจุดจบสักที
"ใครสักคนที่จะมาเติมเต็มส่วนที่ขาดหายไป"
ก็อาจจะเป็นเพียงภาพลวงตา
ก็อยากจะมีใครสักคนหนึ่งอยู่ในความฝันได้มั๊ย
เมื่อคนเราได้อยู่กับความฝัน...เป็นช่วงที่เรามีความสุขที่สุด
ไม่อยากลุกจากความฝันเลย
ขอฝันนาน..นานอีกนิดจะได้มั๊ย
ได้มั๊ย
อาจจะดูงมงาย...
แต่มันก็เป็นสิ่งที่ทำให้เรามีความสุขได้ August 15 Vachirabenjatatตื่นขึ้นมาพร้อมกับคำว่า"ง่วงนอนจัง"
ทำไมเราต้องตื่นเช้าขนาดนี้ด้วยนะเนี่ย
แต่ในที่สุดเรา 3 คนก็ออกจากบ้านไป
มี เรา พี่โอ๋ แล้วก็ดาหลา (หลานเราเอง)
ด้วยสภาพที่ ดาหลา ยังไม่ตื่น
และแล้วก็ถึงจนได้
ตอนเช้าๆ นี้ดีจิงๆ นะ รถก็ไม่ติด แถมอากาศก็ยังสดชื่นอีก
พอถึงเรียบร้อยก็จัดแจงหาจักรยานกัน
เลือกอยู่ตั้งนานว่าจะเอาคันไหนดี
ในที่สุดเราก็ได้จักรยานมา 1 คัน ลายคิตตี้สีส้ม
ปั่นกันประมาณ 1 รอบ เหนื่อยจิงๆ
แต่คนที่สบายที่สุดก็คงจะเป็นเจ้าดาหลา
ก็เธอนั่งหน้าคันของพี่เราไง แถมยังพูดตลอดทางเลย
"ดาหลามีความสุข" "ดาหลาสดชื่น"
เด็กก็อย่างนี้แหละ เนอะ
ก็ปั่นกันไปเวียนไปเวียนมาใช้เวลาประมาณ 2 ชัวโมงได้
โอ้โห่..หิวจังเลย
มื้อเช้าวันนี้เรา 3 คนตรงกันไปที่
ตลาดบองมาเช่
ของกินเยอะดีนะ บรรยากาศก็ok ด้วย
แล้วเรา 3 คนก็กลับบ้านกันพร้อมกับความสดชื่น
....เฮ้อ....
มีความสุขจิง..จิง July 15 Meeting_BKK_14/07/06meeting
พวกแก เราลงรูปให้แล้วนะ ใครที่ถ่ายๆ ไปก็
อย่าลืมลงให้ดูด้วยนะ
อ๋อ..เราจะบอกว่าไอจ๊อบ
มือนายหนะ สั่นนะ
เอาหละก็ meeting ที่ผ่านมาวันที่
14-07-06
คนที่ไปมีตุ้น จ๋า เปิ้ล จิ้ม ซอนย่า และอ๋อม
แล้วก็จ๊อบอีกคน
นัดครั้งนี้ไปกันไม่กี่คนเอง
แบบว่านัดฉุกเฉินจิงๆ February 10 ภูกระดึงเมื่อต้นเดือนกุมภาที่ผ่านมา
เราได้ไปเที่ยวที่ภูกระดึง จังหวัดเลยมา
เหนื่อยมาก..มาก
แต่ขอบอกเลยว่าพอขึ้นไปถึงแล้วนะ
หายเหนื่อยจิง..จิง
ถึงแม้ว่าช่วงที่เราไป จะไม่ใช่ช่วงที่สวยที่สุด
คนไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่
แต่แค่นี้ก็ประทับใจมาก..มากแล้ว
แต่ถ้ามีใครจะมาชวนเราไปอีกรอบนะ
บอกได้อย่างเต็มปาก..เต็มคำเลยว่า
~~ไม่ไปอีกแล้ว~~
มันเหนื่อยมาก..มากที่สุด
ไม่เคยทำอะไรที่เหนื่อยขนาดนี้มาก่อน
กว่าจะขึ้นไปถึงแต่ละซำ..แต่ละซำ
แทบจะขาดใจ
โดยเฉพาะซำสุดท้ายนะ
มันชันมาก..มาก ปีนป่ายสุด..สุด
พอวันที่ 2 นะ ทัวร์บนภูกระดึง
มี 2 ทางเลือกระหว่างจักรยานคันละ 300
กับการเดินรอบภูระยะทางกว่า 20 กิโลเมตร
คำตอบเป็นที่แน่นอนอยู่แล้วว่า
อย่าเราก็ต้องเดิน.."ประหยัดดี"
วันนั้นก็เดินกันทั้งวันเลยเมื่อยสุด..สุด
เดินจนขาลากเลย จะนั่งก็นั่งไม่ลง
พอจะยืน ก็ยืนไม่ได้ เดี่ยงกันอยู่ 2 คนกะเพื่อน
พอถึงวันสุดท้ายนี้ทรมานยิ่งกว่าตอนเดินลงจากภู
ขาก็ยังเจ็บ ทั้ง..ทั้งที่เมื่อคืนก็ระดมลงยาไว้
แต่ก็ไม่ได้ช่วยให้หายเลย
ขาก็เมื่อย เท้าก็เจ็บ(พอง) แดดก็ร้อน
ที่คิดไว้ว่าจะลงไปถึงคนแรก
ก็กลับกลายเป็นคนท้าย..ท้ายด้วยซ้ำ
ในที่สุด...3 วัน กับอีก 2 คืนบนภูกระดึงก็หมดลง
อย่างสวยงาม
ถ้ามีโอกาส เราว่าทุก..ทุกคนน่าจะลองไปดูนะ
แล้วทุก..คนจะประทับใจจริง..จริง
|
|
||||||
|
|